ปริศนาปลาทอง #1
posted on 26 Sep 2008 08:36 by indybear in Just-wonder[รบกวนช่วยกด F5 ก่อนนะครับ]
กลับไปใช้ Theme สามัญประจำ exteen แล้ว
อันเก่ามันรั่วๆอยู่ ไม่สวยเลย 
เรื่องมันมีอยู่ว่า...
เมื่อวาน(25 กันยา)ที่ผ่านมา ขณะที่กำลังคุยกับเพื่อนอยู่นั้น
ก็มีเพื่อนอีกคนนึงออนไลน์เด้งขึ้นมา ดึ๊ง~ เธอใช้ชื่อเมลของเธอว่า
ปลาทอง ,ซึ่งเธอเคยบอกไว้ว่าที่ตั้งชื่อนี้เพราะตัวเองเป็นคนความจำสั้น
??
แล้วปลาทองมันความจำสั้นจริงหรือ?
.
.
พี่สาวคนนึง : ก็มันไม่เคยจำได้ว่ามันกินข้าวหรือยัง
ผม : ...เหรอ , ไม่น่าเกี่ยวกับความจำนะพี่
ถึงจำไม่ได้ มันอิ่ม มันจะกินทำไมล่ะ
พี่สาวคนนึง : มันนั่นแหละ กินอยู่ได้ ที่จริงไม่กินก็ได้นี่
ไอ้ปลาทอง ความจำสั้น
ผม : ....ผมว่า ที่ความจำสั้นน่ะ น่าจะคนที่ให้อาหารมันนะพี่
ให้แล้วก็ให้อีกอยู่ได้
พี่สาวคนนึง : ...
ผม : ...
วันนี้ผมเลยได้มาทำหน้าที่เป็นทนายแก้ต่างให้ปลาทองที่น่าสงสาร
ผู้ซึ่งถูกเข้าใจผิดจากคนจำนวนมาก 
โถๆ
...
ก่อนที่จะทำการแก้ต่างให้กับจำเลย ก่อนอื่น
ขอแนะนำตัวจำเลยให้กับคณะลูกขุนทุกท่านได้รู้จักกันก่อนดีกว่า
ว่าด้วยเรื่องของ"ปลาทอง"
ปลาทอง(Goldfish),หรือชื่อทางวิทยาศาสตร์สุดเท่ว่า Carassius auratus
มีความเกี่ยวโยง หรือเป็นญาติกับปลาคาร์พ(Carp)ซึ่งเป็นต้นตระกูลของมันเอง
เป็นหนึ่งในปลาที่เก่าแก่ที่สุดชนิดหนึ่งที่มนุษย์นำมาเป็นสัตว์เลี้ยง
และเป็นหนึ่งในปลาสวยงามที่มีคนเลี้ยงกันแพร่หลายมากที่สุด
มีบันทึกการเลี้ยงครั้งแรกในประเทศจีน ในช่วงของราชวงศ์ถัง
ซึ่งได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก จนต่อมาได้มีการนำเข้าสู่ทวีปยุโรป
ในช่วงปลายของศตวรรษที่ 17
. .
. .
. .
. .
ซึ่งเมื่อก่อนนั้นปลาทองไม่ได้เป็นปลาทอง(?)อย่างเช่นในปัจจุบันนี้
ปลาทองนั้นเป็นการกลายพันธุ์ตามธรรมชาติของปลาคาร์พชนิดหนึ่ง
ซึ่งโดยปกติแล้วลำตัวของปลาคาร์พจะมีสีเงิน(พันธุ์พื้นเมือง)
แต่ปลากลายพันธุ์ชนิดนี้กลับมีลำตัวสีทอง(อันที่จริงออกเหลืองส้ม)
แทนที่จะเป็นสีเงินอย่างญาติๆของมัน และหลังจากนั้นเป็นต้นมา
ผู้คนก็เริ่มเพาะเลี้ยงปลากลายพันธุ์ชนิดนี้กันมากขึ้น
มากกว่าปลาคาร์พลำตัวสีเงินเพื่อนร่วมรุ่นของมันเอง
(น่าน้อยใจเนอะ )
(ปลาทองสองตัวคุยกัน จากบทพูดบนเวทีของคนที่คุณก็รู้ว่าใคร)
Bob1 : สวัสดี , เราชื่อบ๊อบ นายชื่ออะไรอ่ะ
Bob2 : สวัสดี , เราก็ชื่อบ๊อบเหมือนกัน ยินดีที่ได้รู้จัก
Bob1 : ....
Bob2 : ....
Bob1 : สวัสดี , เราชื่อบ๊อบนะ นายชื่ออะไรเหรอ
Bob2 : สวัสดี , เราก็ชื่อบ๊อบเหมือนกัน ยินดีที่ได้รู้จักนะ
Bob1 : ....
Bob2 : ....
Bob1 : สวัสดี...................ฯลฯ
หากปลาทองความจำสั้นและสามารถพูดคุยกันได้
จะเป็นเหตุการณ์ที่ชวนให้ปวดศีรษะมาก จะลูปไปไหน
ปลาทองคงจะเป็นอีกสิ่งมีชีวิตหนึ่งที่ผมไม่คิดจะเป็น เด็ดขาด!
แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่าปลาทองมีความจำสั้นจริงหรือไม่!
...มีคนเค้าทดลองมาแล้วครับ หลายคนด้วยนะเออ
คนแรกเลย(ที่ดูเป็นทางการหน่อย เพราะทดลองออกมาเป็นผลวิจัยเลย 
)
ทีมวิจัยนำโดย Dr. Phil Gee แห่ง University of Plymouth
จากการทดลองพบว่า ปลาทองไม่ได้มีความจำสั้นเพียงแค่ 3 วินาทีเท่านั้น
แต่มีความจำยาวนานถึง 3 เดือน!! สามารถบอกเวลาได้!!
มีความสามารถในการเข้าสังคม!! และสามารถจำเพื่อนร่วมตู้ได้ด้วย!!
โอ้ว 
ช่างต่างกับความเชื่อ 3 วิฯนั่นเหลือเกิน
.
.
วิธีการทดลองของ Dr.Gee คือ
นำปลาทองมาไว้ในโหล(สมมติว่าชื่อบ๊อบก็แล้วกัน) แล้วทำการติดตั้งคันโยกลงในโหลของบ๊อบ
ซึ่งเมื่อบ๊อบทำการสับคันโยก เครื่อง(อะไรไม่รู้)ก็จะทำการให้อาหารบ๊อบ
และเครื่องให้อาหารนี้จะทำงานเป็นเวลาเพียง 1 ชั่วโมงในเวลาเดิมของแต่ละวัน
บ๊อบ , เรียนรู้อย่างรวดเร็วว่าทำอย่างไรจึงจะได้กินอาหาร
ก่อนช่วงเวลาอาหารของทุกวัน บ๊อบจะว่ายไปแถวคันโยกมากขึ้น
ซึ่งบ๊อบรู้ว่า ถ้าสับคันโยกราวๆช่วงเวลานี้จะได้อาหาร
.
.
จากรูป ส่วนที่เป็นสีครีมนั่นคือช่วงเวลาที่เครื่องจะให้อาหารหากมีการ
สับคันโยกเกิดขึ้น ส่วนเส้นยึกๆยือๆนั่นคือจำนวนครั้งที่บ๊อบสับคันโยก
จะเห็นได้ว่ามีการเลือกกระทำเฉพาะบริเวณช่วงเวลาที่จะได้กินอาหาร เท่านั้น!
ซึ่งนั่นก็หมายความว่า บ๊อบสามารถจดจำว่าทำอย่างไรจึงจะได้อาหาร
และสามารถจำได้ว่า เวลาไหนที่จะได้อาหารอีกด้วย!
.
.
แต่หากว่า สับคันโยกแล้วไม่มีอาหารออกมาล่ะ?
บ๊อบก็จะเลิกสนใจที่จะสับคันโยกเมื่อถึงเวลาอาหาร (สงสัยคงจะงอน 
)
มันแสดงให้เห็นว่าบ๊อบและเพื่อนๆมีความสามารถ
ในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมไปตามสภาพแวดล้อม
เช่นเดียวกับสัตว์ขนาดเล็กและนกเชียวนะ
นี่เป็นหนึ่ง(หรือหลาย)ข้อพิสูจน์ที่ว่า "ปลาทองไม่ได้ความจำสั้น"
------------------------------------------------------to be continue---
ตัดตอน ปริศนาปลาทอง ตอนที่ 1 : ข้อสงสัย ปลาทอง และการทดลองของ Dr. Gee
(ขอแบ่งเป็น 2-3 ตอนนะครับ เพราะรู้สึกว่ายาวมากแล้ว 
)
ตอนต่อไปจะว่าด้วยเรื่องการทดลองอื่นๆ และข้อสงสัยที่ว่า
"ทำไมมันจึงกินจนเกินขนาด"
ขอบคุณที่อ่านจนจบครับ
[เครดิตขอยกยอดไปตอนสุดท้ายนะครับ เพราะไม่รู้จะแยกกันยังไง]
